Зульфия Минхажева - Син узен умырзая
Карашларың - кара урман,
Күзләрең - умырзая.
Зәңгәрлегендә адаштым,
Чәчәкләр җыя-җыя.
Мизгелгә тиң гомерегез
Үтмәсен әле зая.
Кайтып киләм язларыма
Җыярга умырзая.
Синең күңел-кара урман,
Сөюең-умырзая.
Адашудан куркып торам,
Әй,язлар үтә зая
Мизгелгә тиң гомерегез
Үтмәсен әле зая.
Кайтып киләм язларыма
Җыярга умырзая.
Язмышларың-кара урман,
Син үзең умырзая.
Адаштырма язларымны,
Ләйсәннәр булып явам.
Мизгелгә тиң гомерегез
Үтмәсен әле зая.
Кайтып киләм язларыма
Җыярга умырзая.